Het digitale batterijpaspoort is een verplicht elektronisch dossier dat de levenscyclus van een accu in kaart brengt: van de herkomst van grondstoffen tot de CO2-voetafdruk en recyclingprestaties. CECE roept nu namens de machinebouwers op dat twee jaar uit te stellen, naar 18 februari 2029. Dat geldt dan voor zowel het batterijpaspoort als de bijbehorende QR-code verplichting (de Batteries Regulation (EU) 2023/1542).
5 Kritieke knelpunten
- Ontbreken van standaarden: De technische normen en specificaties voor de IT-architectuur zijn nog niet definitief. Zonder deze kaders kunnen fabrikanten geen systemen ontwerpen of implementeren die aan de wet voldoen.
- Verschuivende tijdlijnen: Andere relevante EU-regels, zoals de rapportage over ketenverantwoordelijkheid (due diligence), zijn al uitgesteld. Het batterijpaspoort kan en moet hier niet op vooruitlopen.
- Onduidelijkheid over data-eisen: Er is grote onduidelijkheid over welke specifieke gegevens aangeleverd moeten worden over gevaarlijke stoffen en kritieke grondstoffen. De noodzakelijke juridische verduidelijking vanuit de EU ontbreekt nog.
- Register niet gereed: Het centrale Europese register voor digitale productpaspoorten is nog niet operationeel. Zonder deze essentiële infrastructuur is het systeem simpelweg niet te gebruiken.
- Onduidelijke update-frequentie: Het is niet vastgelegd hoe vaak data ververst moet worden. Real-time updates zouden een enorme administratieve last en cybersecurity-risico's met zich meebrengen voor fabrikanten.
Voor nu is nog onduidelijke of en hoe de Europese beleidsmakers deze dringende oproep gaan oppakken
