Machines trokken Beau al van jongs af aan. “Ik ken eigenlijk niks anders”, zegt hij. Zijn vader bouwde een goede naam op in de regio met zijn eenmanszaak. Beau’s vader, dat is Cor de Lepper. De Veldhovenaar was in 2020 al eens Machinist van de Maand. “Mijn broer en ik gingen als kind al mee in de Åkerman van ons pap. We lagen er letterlijk in de wieg in. Vanaf dat we een jaar of tien waren hielpen we zo nu en dan ook echt mee op het werk.” Dat begon met simpele klussen. “Meetrillen, opruimen en vooral goed kijken. Maar dat was voor ons al prachtig.”
Zwangerschapstestje
En dus zat er voor Beau maar één ding op: zelf kraanmachinist worden. Hij volgde op school als keuzevak autotechniek want: “De bouw, daar stond ik al van kleins af aan bij. Ik dacht dat zit wel goed.” Met deze studie leerde hij weer iets nieuws. Tekenend voor Beau, die naar eigen zeggen altijd leergierig en ambitieus is. “Zolang ik me kan herinneren droom ik er al van om voor mezelf te beginnen. Ik was laatst bezig met Volvo voor een eigen kraan. Maar ja, opeens was ’t zwangerschapstestje positief. Vroeg hé?”, lacht hij. “Toen moesten we even schakelen, mijn vriendin en ik. Dan moet je volwassen beslissingen nemen. In december zijn we getrouwd.”
En dus kon opeens hij met een kinderkamer aan de slag, in plaats van met een fonkelnieuwe Volvo. Eén ding wist hij snel genoeg: de gender reveal moest in stijl. “Ik dacht: dat moeten we met de kraan doen. Uiteraard met ons pap erop.” En zo geschiedde, een flinke zwiep met de giek van zijn Hitachi ZX150W en tadaa: een jongen. De bedrijfsplannen gaan dus nog even in de koelkast, in de tussentijd werkt hij door bij grondverzetbedrijf Groenen Groep in Veldhoven. Daar kwam ‘ie op z’n 17e via zijn broer terecht en heeft hij het goed naar z’n zin. “Hier heb ik lekker veel afwisseling. Wegenbouw, riolering, zelfs strooien als het glad is; er is geen dag hetzelfde. Dat vind ik fijn. Nu zijn we hier in Veldhoven bezig met een nieuwbouwwijk. En we doen heel veel voor ASML, dat is een goeie werkgever voor ons.”
Daar hedde De Lepper
Zijn loopbaan begon op de kleinere machines. “Ik heb jaren op de minigraver gezeten. Daar leer je écht netjes werken.” Daarna ging het snel. Inmiddels is hij toe aan zijn tweede mobiele kraan. “Ik ben geen rupstype. Dit is lastiger, beweegt meer. Beetje assisteren hier, hijsen daar. Van werk naar werk: dat past bij mij. Je wordt altijd gezien in zo’n machine, ‘hé, daar hedde De Lepper’. Dat geeft een goed gevoel, het is fijn om wat voor mensen te betekenen. Werk voor particulieren vind ik eigenlijk het leukst, je komt bij mensen binnen en leert ze kennen.”
Hoe goed hij het bij Groenen ook naar zijn zin heeft, de ambitie knaagt. “Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan een eigen zaak denk. Je eigen naam op de giek: da's gewoon een droom die uitkomt. Ze weten hier ook dat ik dat wil hoor, ik wil niemand tegen de schenen schoppen.” Voor zichzelf beginnen: dat betekent vooral de zaak van zijn vader uitbouwen. “Hij wordt 66. Die wil liever minder dagen gaan werken en straks met die kleine van mij op pad.” Zijn ambitie is helder. “Groot worden door klein te blijven. Als ik straks 66 ben… Dan heb ik een man of 10 in dienst, hebben we een paar machines en bemoei ik mezelf nog heel veel tegen de zaak aan”, lacht Beau. “En een stapje verder komen dan mijn vader is natuurlijk een doel. Maar dan moet ik eerst nog héél wat jaartjes op de kraan zitten. Hij loopt op een werk rond en weet zonder een schop in de grond te zetten precies hoe die aan de slag moet. Dat leer je niet uit een boek.”
Zorgen voor de volgende generatie
Of die kranen van zijn bedrijf later elektrisch zijn? Zelf ziet hij meer in waterstof. “Maar ik snap heus wel dat er iets moet veranderen. Zeker nu ik vader word denk ik dat we er voor moeten zorgen dat de volgende generatie ook vooruit kan op deze wereldbol.” Hij neemt een slok van zijn koffie en gooit er een tegeltjeswijsheid uit. “Wij zijn als mens zo geëvolueerd… Als een leeuw een prooi nodig heeft pakt ‘ie er één en dan heeft ‘ie genoeg. Wij pakken er tien en leggen ze in de vriezer. Dat hou je niet vol.”
Dat besef van verantwoordelijkheid komt niet uit de lucht vallen. Familie speelt een hoofdrol in Beau’s leven. Bij Groenen werkt hij samen met zijn broer Maikel. “Dat is heel leuk. We kunnen het goed vinden. Vroeger niet, toen sloegen we elkaar de hersenpan in. Maar dan ben je een jaar of 15 en denk je van de één op de andere dag: ach, het is toch eigenlijk wel een goei menneke. We kunnen met weinig woorden veel zeggen als we op het werk staan.”
Het is mooi om de zien, de sterke band tussen de drie De Leppers. “Vroeger was iedereen fan van Ronaldo of Superman, ik van Cor de Lepper. Mensen in de buurt praten goed over ons pap, ik heb nog nooit iets negatiefs gehoord. Het zou leuk zijn als de mensen later ook zo over mij praten.” Een mooi streven, al tilt ‘ie er ook weer niet té zwaar aan. “Je kunt niet alles goed doen in het leven, er is geen handboekske voor. Ge doet oe best.”
