artikel

Een gevecht tegen het stof bij sloop PostNL-gebouw, pal naast station Groningen

Branche Premium

Een gevecht tegen het stof bij sloop PostNL-gebouw, pal naast station Groningen

In het hart van de stad Groningen sloopt Dusseldorp pal naast het station het voormalige sorteercentrum en de kantoortoren van PostNL. Het is een sloop met flink wat uitdagingen: van asbest verwerkt in betonnen liggers, tot treinen die rakelings langs de sloopmachines scheren en het constante gevecht tegen stof. Bedrijfsleider Lex Groenewold en uitvoerder Gerry Piers doen de aanpak uit de doeken.

Het is een drukte van belang in en bij het voormalige sorteercentrum en kantoor van PostNL in de binnenstad van Groningen. In de immense hal waar tot voor een aantal jaren wagons en vrachtwagens vol post werden gelost en geladen, immense sorteermachines stonden te stampen en postbodes hun fietstassen vulden, grijpen, knippen en hameren nu twee 30-tons rupskranen, een 45-tons rupskraan en een 18-tons mobiele er driftig op los.

De machines hebben zojuist één van de 60 ton zware liggers waar de verdiepingsvloer op ligt naar beneden gehaald en verwerken de kolos nu netjes in stukken. Dan steekt vanuit de zijlijn een man in wit asbestpak zijn hand omhoog. De machinisten trekken de giek in en halen het gas eraf. De asbestsaneerder loopt richting de betonnen ligger, kijkt, veegt met zijn hand en roept de hamer zijn kant op. De machine geeft een paar gerichte tikken op de balk, weer gaat de arm omhoog. Stop! 

Asbest constructief  verwerkt in verdiepingsbalken

Lex Groenewold en Gerry Piers, respectievelijk bedrijfsleider en uitvoerder bij Dusseldorp Infra, Sloop en Milieutechniek BV, bekijken het schouwspel vanachter het roodwitte lint.

Lex legt uit wat er gaande is: ‘In de verdiepingsbalken zit constructief verwerkt asbest. Dat asbest kunnen we pas verwijderen als we de balken naar beneden hebben gehaald. Maar soms lukt dat verwijderen niet direct en moet de hamer even bijspringen.’

Tekst gaat door onder de foto.

Sloop PostNL Groningen

Bedrijfsleider Lex Groenewold (links) en uitvoerder Gerry Piers.

Bij deze balk gaat het saneren gemakkelijk; na een paar gerichte tikken met de hamer worden hele platen asbest door de asbestsaneerder verwijderd. ‘Maar als de asbest muurvast in het beton zit, hebben we er een interessante uitdaging bij.’ 

‘Elke sloopbeweging die je doet, heeft gevolgen’

De asbestsanering in het werk maakt dat de Groningse sloopklus de nodige tijd vergt. ‘Maar dat hadden we ook ingecalculeerd’, vertelt uitvoerder Gerry Piers.

‘En het is niet de enige uitdaging waar we hier tegenaan lopen’, vervolgt hij. ‘We zitten hier midden in het centrum van de stad, pal naast het station. Mensen lopen hier vlak langs, treinen passeren op een paar meter, bovenleidingen met 1.500 volt stroom kun je bijna aanraken, woningen staan op steenworp afstand en de grond geeft elke trilling direct door naar de omgeving. Dit is geen klus waar je even de machines in jaagt en de boel omtrekt. Elke sloopbeweging die je doet, heeft gevolgen.’ 

Sloop sorteercentrum én 35 meter hoge kantoortoren

De sloop van het PostNL-gebouw startte na een grondige voorbereiding op 1 juni van dit jaar met de asbestsanering. In het voorjaar van 2019 moet de volledige sloopklus zijn afgerond. Dan is naast het sorteercentrum ook de aangrenzende, 35 meter hoge kantoortoren van de aardbodem verdwenen.

Op de plek van de gebouwen verrijst vervolgens onder andere een voetgangerspassage, een nieuw busstation, een nieuwe fietsenstalling en een tweede stations-entree. Gerry Piers vertelt dat de sloop van het PostNL-gebouw onderdeel is van het project Groningen Spoorzone. Doel van dit project is de bereikbaarheid van het OV in de provinciehoofdstad en daarmee de rest van Noord-Nederland te verbeteren en dit deel van het centrum nieuw te ontwikkelen. 

Bestrijden overlast staat voorop

Dat Dusseldorp bij de aanbesteding van de sloop met de vele uitdagingen als beste uit de bus kwam, dankt het bedrijf aan zijn plan van aanpak. Daarin stond het bestrijden van de overlast die de sloop oplevert voorop.

‘We nemen alle mogelijke voorzorgsmaatregelen’, vertelt Lex Groenewold. ‘Van het plaatsen van containers langs de weg om de woningen aan de andere kant te beschermen, het bouwen van een grote houten schutting tussen het terrein en de voetgangersovergang, de aanleg van een afvoerweg over het terrein en niet langs de woningen tot het slopen op dagen en tijden dat er zo min mogelijk overlast voor de omgeving is.’

Mensen wil je niet bedelven onder een pak stof

Grootste probleem bij de sloop is het stof en gruis dat vrijkomt. ‘Vanuit de stadswijken lopen en fietsen mensen pal langs de sloop naar de treinen. Die wil je niet bedelven onder een pak stof. En als de wind verkeerd staat, waaien kleine maar ook grote stofdeeltjes zo de perrons op of de tuinen van de omliggende woningen in.’

Tekst gaat door onder de foto.

Sloop PostNL Groningen 7

Om de stofoverlast zoveel mogelijk te beperken, nam Dusseldorp gerichte maatregelen. Zo werd het postsorteergebouw tijdens de binnensloop hermetisch dicht gehouden. Gerry Piers: ‘Met Bobcats hebben we per verdiepingsvloer alle gesloopte materialen naar de lege sorteerhallen gebracht. Daar hebben we de afvalstromen gescheiden en in containers gestort. Container vol? Deur open, container eruit en deur weer dicht. De omgeving heeft er totaal geen overlast van gehad.’ 

Slopen van achteren naar voren, in etappes

Nu is dus het karkas van grote sorteergebouw aan de beurt. Dan is verspreiding van stofdeeltjes een stuk lastiger te voorkomen.

Lex Groenewold: ‘Onze tactiek is dat we van achteren naar voren in etappes slopen. Daarbij laten we de buitenmuur aan de stationszijde zo lang mogelijk staan. Dan heb je bij meer wind altijd de bescherming van het deel van het gebouw dat nog overeind staat.’ Verder houden tijdens het werk twee trekkers met waterreservoirs en een sproeikanon de boel goed nat. Waar nodig wordt daarnaast nog een nevelkanon bijgeplaatst. 

Dak in delen gezaagd

De sloop van het dak is qua stofoverlast een lastig onderdeel voor de mannen van Dusseldorp. Op de stalen constructie zit isolatie en daarop bitumen.

‘Als we dat op hoogte slopen, waait dat spul alle kanten op. Daarom hebben we het dak in delen gezaagd en laten we aan het begin van elke sloopetappe eerst dat deel van het dak op de verdiepingsvloer zakken. Het ligt dan een stuk lager en is ook beter beschermd door de buitenmuur die nog staat. En dat scheelt absoluut bij de stofproductie.’ 

Drie aardepunten langs het spoor

Wanneer het dak en vervolgens de verdiepingsvloer van een etappe zijn verwijderd, is het de beurt aan de zijmuren. Eén van beide muren ligt op een paar meter van het spoor en de bovenleiding met daarop 1.500 Volt.

‘Als je die raakt met de kraan of verreiker, heb je een vet probleem’, voorspelt Gerry Piers. Om calamiteiten te voorkomen, wordt tijdens het werk langs het spoor het treinverkeer over een ander spoor geleid en zo mogelijk ook de stroom van de bovenleiding gehaald. Dat lukt niet altijd. ‘Daarom heeft ProRail langs het spoor drie aardepunten gemaakt, waar we onze machine aan koppelen. Gaat er onverhoopt wat mis, dan komt de machine niet onder stroom te staan.’ 

Tekst gaat door onder de foto.

Sloop PostNL Groningen -8

Kantoortoren wordt helemaal ingepakt

Als straks het sorteergebouw inclusief de diepe kelder is gesloopt, is het de beurt aan de 35 meter hoge kantoortoren op de punt van het terrein. ‘Op zich knabbel je dat gebouw zonder problemen weg, maar dan zit de hele omgeving onder het stof en gruis’, voorspelt Lex Groenewold.

‘Daarom hebben we een alternatief sloopplan bedacht. We zetten het volledige gebouw in de steigers en omwikkelen het met doek. Naast het pand komt een torenkraan te staan, die twee 8-tons minikranen en een Bobcat op het dak zet. Vervolgens slopen we op Japanse wijze de toren verdieping voor verdieping. De torenkraan gebruiken we trouwens ook om de kozijnen te verwijderen en de betonnen gevelelementen aan de zijkanten. We tillen die elementen, die zo’n vijf ton per stuk wegen, er met kettingen uit. Is een verdieping weggesloopt, dan haalt de steigerbouwer de steiger bij die verdieping weg.’ 

Puin gaat via de liftschacht naar beneden

Maar… hoe krijg je het puin zonder stof te produceren naar beneden? Gerry Piers lacht. ‘Daarvoor gebruiken we de liftschacht die in het hart van het gebouw zit. Met de Bobcat schuiven we het puin in de schacht, beneden halen we het er met een andere Bobcat weer uit. Nevelkanonnen zorgen ervoor dat het stof gelijk neerslaat.’ 

Overlast beperken, maar toch lekker doorwerken

Terwijl de grote machines bezig zijn met het slopen van de sorteerhal, zijn in de kantoortoren de mannen van Dusseldorp al volop bezig met de binnensloop. Met de hand en een minikraantje worden systeemplafonds, vloerbedekking, maar ook toiletgroepen en tussenwanden gesloopt. De Bobcat stort het afval in de liftschacht.

Lex Groenewold: ‘Hier volgen we qua sloop dezelfde methode als bij de grote hal. We slopen het binnenwerk eruit als het gebouw nog dicht zit. Scheiden van afvalstromen doen we gelijk aan de bron. Dus per verdieping eerst alle vloerbedekking door de schacht, in de container en dan alle plafondplaten door de schacht en in de container. Op deze manier beperk je de overlast voor de omgeving tot het absolute minimum, maar kun je wel lekker doorwerken.’ 

Ook een abonnement op BouwMachines? Dit is al mogelijk vanaf 6,25 euro per maand. Kijk hier naar de mogelijkheden.

 

Reageer op dit artikel