artikel

Klaas Piel (86) al zeventig jaar machinist

Ondernemen

Langer doorwerken? Klaas Piel doet niet anders. Met zijn 86 jaar klimt hij nog elke dag op de shovel. Maar eigenlijk is van werken geen sprake. ‘Dit is mijn hobby’, zegt Klaas vol overtuiging.

Klaas Piel (86) al zeventig jaar machinist
Klaas Piel, genietend in de cabine van ‘zijn’ Hyundai HL770-7A. Rechts een Fuchs MHL335-overslagmachine. ‘Dit is geen werk, dit is mijn hobby.’

Vijf dagen per week is Klaas Piel te vinden op het bedrijf Groenrecycling Rouveen. Dit wil zeggen: minimaal vijf dagen per week. Want met enige regelmaat komt hij ook op zaterdag helpen op het bedrijf van zijn zoon Johan van Reel. Zondag gaat Klaas naar de kerk. Of hij gaat een flink stuk wandelen.

‘Door het werk blijf ik in goede conditie’, zegt de opgewekte 86-jarige, die er voor zijn leeftijd verbazingwekkend vitaal en fris uitziet. Lichamelijk fit, geestelijk scherp. ‘Ik begin om 7 uur in de ochtend. ’s Middags om 4 uur stop ik ermee. Of ik dan moe ben? Welnee. Na het eten ga ik nog weleens lekker fietsen. Je moet in beweging blijven, daar voel ik me goed bij.’

Warme hap

Over eten gesproken: ‘De warme hap smaakt veel lekkerder als je een dag bezig bent geweest. Dit is zoveel beter dan achter de geraniums zitten. Oud-klasgenoten van de lagere school die nog in leven zijn, hebben vaak tegen me gezegd: je bent hartstikke gek. Maar ik zou echt niet anders willen. Zolang ik mijn overall aan kan krijgen, ga ik door.’

Als je met pensioen gaat, is het de eerste paar weken nog leuk. Maar na drie of vier weken ga je je stierlijk vervelen.

Klaas is begonnen op zijn zestiende, en is inmiddels dus zeventig jaar onafgebroken aan het werk. Het zou weleens een record kunnen zijn. Maar dat interesseert Klaas niet. Het gaat hem vooral om de voldoening die hij uit het werk haalt. Klaas weet ook dat sommige leeftijdgenoten stiekem best een beetje jaloers op hem zijn. ‘Als je met pensioen gaat, is het de eerste paar weken nog leuk. Maar na drie of vier weken ga je je stierlijk vervelen. Dan weet je vaak niet hoe je de dagen moet doorkomen. Mij maken ze de kop niet gek, ik blijf hier lekker aan het werk.’

Sleutelen

Tegenwoordig draait Klaas altijd op een Hyundai HL770-7A, een uit de kluiten gewassen 23-tons wiellader. In de loop der jaren zat hij op tal van andere machines. Het gebruikte materieel liep, op zijn zachtst gezegd, ook nogal uiteen. Zo herinnert Klaas zich nog goed dat hij op pad ging met een Fuchs 300 die hij zelf op een GMC-truck had gebouwd.

Met dit laatste is meteen een andere hobby van Klaas genoemd: sleutelen in de werkplaats. ‘Ik prakkiseer van alles uit. Ik houd van lassen en construeren. Dat heb ik altijd leuk gevonden. Als ik op zaterdag niet op het bedrijf nodig ben, kan je me vinden in de werkplaats. De hele dag, ja. Daar geniet ik van.’

Zondagse broek

Sleutelen aan machines is er nu niet meer bij. ‘Vroeger deden we het onderhoud zelf, en we bouwden ook van alles zelf’, zegt Klaas, met enige weemoed in zijn stem. ‘Dat kan tegenwoordig natuurlijk niet meer. Want o, wat is er toch veel veranderd. Al die elektronica… Als een machine stilstaat, komen ze tegenwoordig in hun zondagse broek met de laptop hiernaartoe om te kunnen ontdekken wat er aan mankeert. Maar ik kan je wel zeggen dat de machines het vroeger langer volhielden. Ze waren veel taaier, de motoren gingen langer mee.’

Vroeger was alles lang niet zo gejaagd. Toen kon je nog de tijd nemen om iets te repareren.

De opmars van elektronica is niet de enige reden dat het onderhoud tegenwoordig aan anderen moet worden overgelaten, merkt Klaas op. ‘Vroeger was alles lang niet zo gejaagd. Toen kon je nog de tijd nemen om iets te repareren. Nu kan dat niet meer uit. Maar daardoor is de kennis bij machinisten ook steeds minder. Sommigen kunnen nog geen filter vervangen.’

‘Niet kraan-achtig’

Toen Klaas Piel zeventig jaar geleden bij zijn vader in het bedrijf kwam, was het ‘boerenwerk’ en baggerwerk dat de klok sloeg. Dorsen, het omspitten van kuilbulten. Mooi werk, vindt Klaas nog steeds. Hij herinnert zich nog goed dat zijn vader de al genoemde Fuchs 300 kocht. ‘We zijn er meteen mee gaan werken. Ik heb er heel wat uren mee gedraaid. Maar eerlijk gezegd ben ik nooit zo kraan-achtig geweest. Dat was níét mijn hobby, haha.’

Het natte grondverzet is voor machinisten een vak apart, meent Klaas. ‘Mijn vader zei vroeger: je moet nooit machinisten van de zandgrond nemen, want die komen altijd vast te zitten. En vaak klopte dat ook nog, haha.’ Bij het werk werden vroeger paarden ingezet. ‘Die paarden kregen grote houten klompen aan hun voeten, anders zakten ze weg.’ Nog steeds geldt bagger- en moeraswerk als een van de specialiteiten van het familiebedrijf. Het bedrijf heeft hiervoor drie moeraskranen tot zijn beschikking waarmee tot op een diepte van 1.60 meter kan worden gewerkt.

Gemartel

Klaas wil zeker niet beweren dat vroeger alles beter was. ‘Dat gemartel met die oude draadkranen, dat vond ik niks. En al dat asbest in die remtrommels, dat zou nu niet meer mogen.’ Andere minder mooie kanten van het werk? ‘Boekweit moest je in het donker dorsen. Daar had ik de pest aan. Dan had je de hele dag gewerkt, en liep je daarna midden in de nacht in het donker te klooien. Nee, dat vond ik niks.’

Maar zijn allermooiste herinneringen bewaart Klaas Piel eveneens aan lang vervlogen tijden. ‘Met de dorsmachine op pad, dat vond ik het mooiste. Dat was echt een belevenis in een dorp. Ik was nog jong. Dan was je aan het werk, en kwamen de meiden je helpen. Altijd feest. Ja. Dat waren mooie tijden.’

Piel en Van der Spek

Klaas Piel begon op zijn zestiende te werken in het grondverzetbedrijf van zijn vader Hendrik. Toen heette het bedrijf: H. Piel en Zoon.

Johan van Reel, de zoon van Klaas, doopte het bedrijf in de jaren 90 om in Groenrecycling Rouveen. Ruim 30 procent van de omzet komt tegenwoordig uit groenrecycling. Nog eens 30 procent komt uit grondverzet en bodemsanering. De overige ongeveer 40 procent bestaat uit natuur- en cultuurtechnisch werk in opdracht van gemeenten en waterschappen. Groenrecyling Rouveen is onderdeel van Van Reel bv. Dit is tevens de huidige handelsnaam van H. Piel en Zoon.

Van der Spek Vianen rode draad

Van der Spek Vianen, dat dit jaar zijn 85-jarig bestaan vierde, loopt als een rode draad door de geschiedenis van het Rouveense familiebedrijf. Dit begon al bij de Eerste Utrechtse Handelsonderneming (EUH) in Rhenen, die later is opgegaan in Van der Spek.

Hendrik Piel kocht zijn allereerste Fuchs 300 bij EUH, later gevolgd door onder meer een Fuchs 301, een Fuchs 714 en een Fuchs 335. Ook de Hyundai HL770-7A waarop Klaas Piel nu werkt, is geleverd door Van der Spek. In totaal elf machines die Groenrecycling Rouveen in bedrijf heeft, komen bij Van der Spek vandaan.

‘Als Klaas in 2018 een handtekening zet onder zijn nieuwe contract, komt er een nieuwe shovel. Daarmee kan hij dan in vijf jaar tijd weer 10.000 uur draaien’, zegt Johan van Reel met een knipoog.

Foto's

Reageer op dit artikel