nieuws

Machinist van de maand MEI: Henri Kersbergen en zijn Doosan 340 

Machinist van de maand

De 26-jarige Henri Kersbergen heeft al een behoorlijke ervaring als machinist. Het is hem met de paplepel ingegoten, en hij zou niet anders willen. 

Machinist van de maand MEI: Henri Kersbergen en zijn Doosan 340 
(c) Roel Dijkstra / Foto: Joep van der Pal Bergambacht – kraanmachinist Henri Kersbergen

‘Mijn vader was kraanmachinist, en vanaf mijn vierde ben ik met hem meegegaan. Tijdens vakanties nam hij mij mee. Dan zat ik bij mijn vader op schoot, en mocht ik de hendels vasthouden. Dat was in een rupskraantje. Echt geweldig om mee te maken.’

De jonge Henri zat met zijn vader op verschillende typen kranen en trekkers. ‘Ik was er heel enthousiast over, en wist al snel: dat wil ik later ook. Als kind wilde ik altijd bij kranen kijken, en ik wist dan meteen welke type kraan het was.’

Weinig interesse in school

Terwijl Henri Kersbergen dolenthousiast was over het werk van zijn vader, had hij weinig interesse in school. ‘Dat vond ik maar niks. Ik was meer van de praktijk.’ Toen Henri 16 of 17 jaar was, ging hij naar de Zadkine machinistenopleiding. ‘Op mijn achttiende zat ik voor het eerst echt op de kraan. Prachtig was dat.’

Henri begon als grondwerker, bij firma De Kuiper in Noordeloos. Daarna ging hij werken bij Klijn Infra in Hardinxveld, op een mini-graver, een 2,5-tonner. ‘Vervolgens ben ik bij R&B in Bergambacht aan de slag gegaan. Daar zat ik op een Hitachi, een achttonner.’

Groot en lomp

Kort voordat R&B failliet ging, ging de jonge machinist solliciteren bij Kok Lexmond. Hier werkt hij inmiddels vier jaar. ‘Ik zit nu op een puinbreker, een Doosan 340. Die machine is best groot en lomp. Bij Kok ben ik begonnen op een Hitachi 210. Die is qua grootte echt perfect. Precies de juiste maat.’

Henri Kersbergen is dik tevreden over zijn huidige werkgever. ‘Ik heb inmiddels heel wat bedrijven gehad, maar bij Kok Lexmond is het echt fantastisch. Een geweldige mentaliteit, een goed salaris en een fantastische baas. Wat wil je nog meer?’

Prachtige herinneringen

Voedt Henri zijn eigen kinderen ook op met de prachtige kanten van het vak, net zoals zijn vader dit bij hem deed? ‘Zelf heb ik een dochter van 4. Ik neem haar wel eens mee. Nu vindt ze het nog leuk, maar ik weet niet of dat zo blijft als ze ouder wordt. Misschien vindt ze het dan allemaal wel vies en zwaar. Ik ben nu 26 jaar. Als ik ooit een zoon krijg, zal ik precies hetzelfde doen als mijn vader bij mij heeft gedaan. Ik heb daar prachtige herinneringen aan.’

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels